Առակներ փոքրիկների համար

26941018_524735157897326_1268624860_n

Քաղցր աղ
Աղը հոգնել էր  աղի  լինելուց և մտածում էԻնչո՞վ եմ ես պակաս շաքարից: Նա էլ է սպիտակ,  ես էլ, նա էլ է սորուն, ես էլ: Բայց  բոլորը նրան սիրում են, նույնիսկ նրան ճպպացնում են, երբ թեյ են խմում, իսկ ինձ բացարձակ չեն էլ նկատում»: Եվ նա որոշում է դառնալ քաղցր:
Ասում է և անում: Եվ  ինչ է լինում  ճաշի ժամանակ: Միայն նա, ով գոնե մեկ անգամ փորձել է քաղցր բորշչ և քաղցրացրած խաշած ձու, կարող  է  արժանապատվությամբ գնահատել դա:
Ամեն ինչ  ավարտվեց նրանով, որ անպետք աղն նետեցին աղբամանը և փոխարինեցին նորով, որը երբեք չփորձեց լինել քաղցր:
Թարգմանությունը` Անի Հովհաննիսյանի:

 

Մրջյուններն ու խխունջը
Մրջյունները  սկսեցին մրջնաբույն  պատրաստել։ Իրար վրա էին դարսում տասնյակ ասեղներ, երբ հանկարծ հայտնվում է  խխունջը և գոռում
Ինչու՞ եք դուք իմ ճանապարհին մրջնաբույն պատրաստում։ Հենց հիմա հավաքեք այդ ամենը:
Մրջյունները հավաքում են  ասեղները, և խխունջը սողալով անցնում է:
Նոր վայրում են մրջյունները կառուցում  բարձր մրջնաբույն և երբ դնում էին  վերջին ասեղը, հայտնվում է  խխունջը.
Նորի՞ց,- աղաղակում է  նա,- դուք ի՞նչ է, կատակու՞մ եք։ Հենց հիմա ազատեք ճանապարհս:
Եվ թաքնվեց տնակում ու սկսեց  խռմփացնել:
Խխունջի համար  միևնույն է` որտեղ սողա,- ասաց մրջյուններից մեկը,- իսկ մենք չենք կարող առանց մրջնաբնի. ձմռանը կսառչենք։ Պետք է շրջել խխունջին:
Առավոտյան արթնանում է  խխունջը և չի հավատւմ աչքերին։ Ճանապարհը ազատ է:
Ինձ համար, իհարկե,  միևնույն է` որտեղ սողալ:  Եթե կարելի է  սողալ առաջ, սկզբունքորեն չեմ էլ ցանկանում շրջվել:  Եվ գոհ, որ մրջյունները զիջել են իրեն, սողաց  դեպի այնտեղ, որտեղից  հայտնվել էր
:

 

Պապիկն ու մահը
Մի ծեր պապիկ էր ապրում: Նա արդեն հարյուր տարեկան էր: Մահն իմանում է, որ այդպիսի ծեր մարդ է ապրում: Գալիս է  նրա մոտ և ասում.
Մեռնելուդ ժամանակն է,  պապիկ:
Թույլ տուր պատրաստվել մահին,- ասում է պապիկը:
Լավ,- պատասխանում է Մահը,- քանի՞ օր է քեզ հարկավոր:
Երեք,- պատասխանում է  ծերունին:
Մահին հետաքրքիր է, թե ինչ է անելու ծերունին, ինչպես է պատրաստվելու  մահին:
Առաջին օրը պապիկը գնում է այգի, փորում  մի փոս և  ծառ տնկում:
«Ի՞նչ է անելու նա երկրորդ օրը», —մտածում է Մահը:
Գալիս է  երկրորդ օրը: Պապիկը դարձյալ գնում է  այգի, փորում ևս մեկ փոս և տնկում ևս մեկ ծառ:
«Իսկ ի՞նչ է անելու նա երրորդ օրը »,- անհամբերությամբ մտածում էր Մահը:
Գալիս է  երրորդ օրը: Պապիկը գնում է այգի, փորում ևս մեկ փոս և կրկին ծառ տնկում:
Ու՞մ համար ես դու ծառ տնկում,- հարցնում է Մահը,- չէ՞ որ դու վաղը մեռնելու ես:
Մարդկանց համար,- պատասխանում է ծերուկը:
Հեռանում է  Մահը ծերունուց և փախչում շատ ու շատ հեռու:

Թարգմանությունը` Մերի Հաջյանի:

 

Սև ակնոց
Տղան, իրենց տան փողոցով անցնելով, երբեք չէր բարևում հարևաններին: Հարևանները տղայի ծնողներին ասում են,  որ նրանց տղան անքաղաքավարի է: Հայրը հանդիմանում է որդուն: Նա, հորը լսելով, ամոթից կախում է գլուխը դիմում է իր հորը.
Հայրիկ, խնդրում եմ ինձ համար սև ակնոցներ գնիր:
Ինչու՞, որդիս,- անակնկալի եկած հարցնում է հայրը:
Որովհետև հիմա ես ամաչում եմ մեր փողոցով անցնել
Օ՜, որդիս: Դու ավելի լավ է փոխվես, այդ ժամանակ քեզ սև ակնոց պետք չի լինի,- ժպտալով ասում է հայրը:
Թարգմանությունը` Մարինե Հակոբյանի:

Երկու գիրք
Գրապահարանի վրա  երկու գիրք էր դրված, մեկը` թանկարժեք, շքեղ կազմով,  մյուսը համեստ և էժանագին:
Տերը կարդաց թանկարժեք գիրքը և ասաց.
Ոչ խելքին, ոչ սրտին:
Այնուհետև կարդաց մյուս գիրքը, լաց եղավ և խոստովանեց, որ դեռ  հոգու համար ավելի օգտակար ոչինչ  չէր կարդացել:
Բայց երկուսն էլ թողեց գրապահարանին: Մեկը   հոգու համար, իսկ երկրորդը նրա համար, որ հյուրերը գան, տեսնեն որ իր տանը ևս գեղեցիկ գրքեր կան:

Թարգմանությունը` Ինգա Պետրոսյանի:
Աղբյուրը

Реклама

Սուրբծննդյան առակ

25276556_544066709297370_2097122197_n

Կար, չկար, մի կոշկակար կար: Նա կորցրել էր կնոջը և ուներ փոքր որդի: Սուրբ Ծննդյան նախօրեին տղան ասում է հայրիկին.
-Փրկիչն այսօր մեզ հյուր կգա:
-Դե՛, հերիք է քեզ, — չի հավատում հայրը:
-Ա՛յ, կտեսնես, կգա: Նա հենց ինքն է  այդ մասին հայտնել երազումս:
Սպասում է տղան իր թանկագին հյուրին, պատուհանից է նայում, բայց ոչ ոք չի երևում: Եվ հանկարծ նա տեսնում է, թե ինչպես են երկու  տղա ծեծում մեկ ուրիշ տղայի, իսկ վերջինս նույնիսկ չէր էլ դիմադրում: Կոշկակարի տղան վազում է փողոց, քշում նեղացնողներին  և տուն բերում  ծեծված տղային: Հոր հետ կերակրում են տղային, լողացնում, մազերը հարդարում, և կոշկակարի տղան ասում է հորը.
-Հայրիկ, ես երկու զույգ կոշիկ ունեմ, իսկ իմ նոր ընկերոջ մատները դուրս են եկել  կոշիկներից: Ես կտամ նրան իմ կաճյակները,  չէ որ դրսում շատ ցուրտ է: Այսօր նաև տոն է:
-Դե, ինչ կարող եմ ասել, թո՛ղ քո կամքը լինի,-համաձայնում է հայրը:
Նրանք նվիրում են  կաճյակնեը, և տղան,  ուրախությունից  շողալով, գնում է տուն:
Անցնում է որոշ ժամանակ, իսկ կոշկակարի տղան պատուհանից չի հեռանում. սպասում է Փրկչին: Հանկարծ տան մոտով մի աղքատ է անցնում և խնդրում.
— Բարի մարդիկ, վաղը Սուրբ Ծնունդն է, իսկ ես երեք օր է` հացի փշուր անգամ բերանս չեմ դրել, կերակրե՛ք, հանուն Քրիստոսի:
-Արի՛ մեզ մոտ, պապիկ, -պատուհանից կանչում է տղան, -թող Աստված քեզ առողջություն տա:
Կոշկակարն ու տղան կերակրում են, խմեցնում են ծերունուն, և ծերունին ուրախ հեռանում է նրանցից:
Իսկ տղան դեռ  սպասում է Քրիստոսին և  սկսում է անհանգստանալ:
Գալիս է գիշերը , փողոցում վառվում են լապտերները, սկսվում է ձնաբուքը:
Եվ հանկարծ կոշկակարի որդին գոռում է.
-Հայրիկ, այնտեղ` սյան մոտ  ինչ-որ կին է կանգնած`փոքրիկ երեխայի հետ: Նայի՛ր`  ինչպես են մրսում խեղճերը:
Տղան դուրս է վազում և  կնոջը երեխայի հետ բերում  իրենց խրճիթը:
Կերակրում են նրանց, խմեցնում,  և տղան ասում է հորը.
-Ու՞ր պետք է նրանք գնան այս ցրտին: Նայիր, թե դրսում ինչ բուք է: Հայրիկ,  թող նրանք մեր տանը գիշերեն:
-Բայց մեզ մոտ որտե՞ղ  գիշերեն,- հարցնում է  հայրը:
-Այ այսպես` դու բազմոցին, ես` սնդուկին , իսկ նրանք` մեր մահճակալին:
-Թո՛ղ այդպես լինի:
Վերջապես բոլորը պառկում են  քնելու: Երազում տղան տեսնում է, որ  իր մոտ է գալիս Փրկիչը և քնքշքորեն ասում.
-Ի՛մ սիրելի զավակ: Եղի՛ր երջանիկ քո ողջ կյանքում:
-Աստված, իսկ ես Քեզ ցերեկն էի սպասում, — զարմանում է տղան:
Իսկ Աստված ասում է.
-Ես երեք անգամ ցերեկով եկել եմ քեզ մոտ, և երեք անգամ էլ դու Ինձ ընդունել ես: Այնպես, որ  ավելի լավ չէր էլ կարելի պատկերացնել:
-Աստված, ես չեմ էլ իմացել: Բայց ե՞րբ:
-Չգիտեիր, բայց, միևնույն է, ընդունել ես: Առաջին անգամ դու ոչ թե տղային ես փրկել չարագործ տղաների ձեռքից, այլ` Ինձ, ինչպես  ես եմ մի ժամանակ ընդունել  չար մարդկանց թքածներն ու  խոցերը, այդպես էլ դու …Շնորհակալ եմ քեզ, սիրելիս:
— Տեր, իսկ ե՞րբ ես Դու երկրորդ անգամ այցելել, չէ որ ես աչքս պատուհանից չէի կտրում,- հարցնում է կոշկակարի որդին:
-Իսկ երկրորդ անգամ ոչ թե աղքատը, այլ Ես էի եկել ձեր ընթրիքին: Դու հայրիկի հետ հացի  չորուկները կերաք, իսկ Ինձ տվեցիք տոնական կարկանդակը:
-Իսկ երրո՞րդ անգամ, Տեր: Ես Քեզ գոնե երրորդ անգամ կճանաչեի:
-Իսկ երրորդ անգամ Ես նույնիսկ գիշերել եմ ձեզ մոտ մայրիկիս հետ:
-Ինչպե՞ս թե:
-Մի անգամ մենք ստիպված էինք Հերովդեսից փախչել Եգիպտոս: Եվ դու Իմ մայրիկին գտար սյան մոտ ու բերեցիր  ձեր տուն: Եղի՛ր երջանիկ,  ի՛մ հարազատ, , հուր- հավիտյան:
Առավոտյան տղան արթնանում  և առաջին հերթին հարցնում է.
-Իսկ որտե՞ղ է այն կինը երեխայի հետ:
Նայում է, իսկ տանը արդեն ոչ ոք  չկա: Կաճյակները, որոնք նա երեկ խեղճ տղային էր նվիրել, կրկին անկյունում էին, սեղանին դրված էր ձեռք չտված տոնական կարկանդակը: Իսկ սրտում այնպիսի  աներևակայելի ուրախություն էր, ինչպիսին երբեք չէր եղել:
Թարգմանությունը` Մերի Հաջյանի:
Աղբյուրը
 

Լիակատար ներում

18274769_408447889536408_1362914607031393236_n

.-Ա՜խ, Սեր, այնպես եմ երազում լինել այնպիսին, ինչպիսին դու ես,- հիացած կրկնում էր Սիրահարությունը,- դու անհամեմատ ուժեղ ես ինձնից:
-Իսկ դու գիտես` ինչումն է իմ ուժը,- հարցրեց Սերը` մտահոգ օրորելով գլուխը:
-Որովհետև դու կարևոր ես մարդկանց համար:
-Ո՛չ, իմ թանկագին, բնավ ոչ դրա համար,- հոգոց հանեց Սերը և շոյեց Սիրահարության գլուխը,- ես կարողանում եմ ներել, դա է ինձ դարձնում այդպիսին;
-Դու կարո՞ղ ես ներել Դավաճանությունը:
-Այո, կարող եմ, որովհետև Դավաճանությունը հաճախ ոչ թե չար դիտավորությունից է, այլ անգիտությունից:
— Դու կարո՞ղ ես ներել  Անհավատարմությունը:
-Այո՛, Անհավատարմությունը ևս, որովհետև մարդը անհավատարիմ լինելով և դարձի գալով` հնարավորություն է  ունենում համեմատելու և ընտրելու լավագույնը      ;
— Դու կարո՞ղ ես ներել Սուտը:
-Սուտը չարյաց փոքրագույնն է, հիմարիկ, որովհետև այն հաճախ լինում է անելանելիությունից, սեփական մեղքի գիտակցումից, կամ էլ ցավ չպատճառելու ցանկությունից, իսկ դա դրական ցուցանիշ է:
_Ես այդպես չեմ կարծում, չէ՞ որ լինում են պարզապես սուտասաններ:
-Իհարկե, լինում են, բայց նրանք ինձ հետ չնչին կապ անգամ չունեն, որովհետև սիրել չեն կարող:
-Իսկ ուրիշ էլ ի՞նչ կարող ես ներել:
— Ես կարող եմ ներել Չարությունը, քանի որ այն կարճ է տևում: Կարող եմ ներել  Խստությունը, որովհետև այն հաճախ լինում է Վշտի ուղեկիցը, իսկ Վիշտը հնարավոր չէ կանխագուշակել և հսկել, քանի որ յուրաքանչյուրը վշտանում է յուրովի:
-Իսկ է՞լ:
-Կարող եմ ներել նաև Վիրավորանքը` Վշտի ավագ քրոջը, որովհետև նրանք հաճախ բխում են մեկը մյուսից: Ես կարող եմ ներել Հիասթափությունը, որովհետև հաճախ նրան հետևում է Տառապանքը, իսկ Տառապանքը մաքրում է:
— Ա՜խ, Սեր: Դու, իսկապես, զարմանալի ես: Դու կարող ես ներել ամեն-ամեն ինչ, իսկ ես առաջին իսկ փորձությունից հանգչում եմ  այրված լուցկու հատիկի պես: Ես այնպես եմ նախանձում քեզ:
-Այստեղ էլ դու ճիշտ չես, փոքրի՛կս: Ոչ ոք չի կարող ներել ամեն-ամեն ինչ, նույնիսկ` Սերը:
-Բայց չէ՞ որ դու  հենց նոր ինձ այլ բան էիր պատմում:
— Ո՛չ, ինչի մասին ես խոսում էի, իրոք, կարող եմ ներել և անվերջ ներում եմ: Բայց աշխարհում կան բաներ, որ անգամ Սերը չի կարող ներել, որովհետև դրանք սպանում են զգացմունքները, կրծում են հոգին, հասցնում են Տխրության և Կործանման: Այն այնպիսի ցավ է պատճառում, որ անգամ մեծ հրաշքը չի կարող բուժել: Նաև թունավորում է շրջապատի մարդկանց կյանքը և ստիպում է տանջվել: Այն Անհավատարմությունից և Դավաճանությունից ուժեղ է խոցում և նեղացնում է ավելի շատ, քան Սուտն  ու Վիրավորանքը: Դու կհասկանաս այդ, երբ ինքդ կբախվես դրա հետ:  Հիշի՛ր, Սիրահարությու՛ն, ամենասարսափելի թշնամին Անտարբերությունն է, քանի որ նրա դեմ ոչ մի դեղամիջոց չկա:
Թարգմանությունը` 1-ին կուրսի սովորող Էմմա Գաբրիելյանի:
Աղբյուրը

 

Սուրբ Ծննդյան տոնածառի պատմությունը

25276556_544066709297370_2097122197_n
Անհնար է պատկերացնել Ամանորն ու Սուրբ Ծնունդը առանց տոնածառի: Դա տոնի պարտադիր անհրաժեշտությունն է: Որտեղի՞ց է ծագել  Ամանորին և Սուրբ Ծնունդին տներում այդ փշատերև ծառերի տեղադրելու ավանդույթը:

Պահպանվել են շատ լեգենդներ, որոնցից յուրաքանչյուրն յուրովի է ներկայացնում Ամանորյա տոնածառի պատմությունը: Ահա դրանցից մի քանիսը.
Ամանորյա գիշերը բոլոր բույսերը գնացել էին Բեթղեհեմ`երկրպագելու մանուկ Հիսուսին: Առաջինը եկել էին արմավենիները, այնուհետև տարաշխարհիկ ծառերը`հաճարենիները, բարդիները, թխկիները, կաղնիները, մագնոլիաները, կեչիները, էվկալիպտները, հսկա կարմիր ծառերը և բարձր մայրիները: Իսկ  հեռավոր ցուրտ հյուսիսից եկել էր փոքրիկ եղևնին, որը այդ վեհասքանչ ծառերի մոտ  շատ համեստ էր: Ծառերն ամեն կերպ փորձում էին թաքցնել եղևնուն Աստվածային Մանուկից:  Բայց հանկարծ երկնքում հրաշք է կատարվում. սկսվում է աստղերի շարժումը: Նրանք սկսում են  ընկնել գետնին, և  մեկը մյուսի վրա ընկնելով, իջնում են  փոքրիկ եղևնու ճյուղերին, մինչև նա չի փայլատակում հարյուրավոր լույսերով: Այդպես եղևնին դառնում է  տոնածառ:

Մեկ այլ լեգենդի համաձայն` հրեշտակները գնացել էին անտառ` տոնածառ ընտրելու: Սկզբում նրանք ուզում էին ընտրել ամենակարող կաղնուն: Բայց հրեշտակներից մեկն ասում է. «Ոչ, մենք չենք կարող ընտրել կաղնուն, քանի որ  այն չափազանց պինդ և չափազանց փխրուն փայտ ունի, բացի այդ, կաղնուց են պատրաստվում գերեզմանների  խաչերը» : Այնուհետև հրեշտակները շարունակում են ճանապարհը և մոտենում  հաճարենուն: Սակայն երկրորդ  հրեշտակը ասում է.« Հաճարենին մենք նույնպես չենք կարող ընտրել, քանի որ աշնանը այն շատ վաղ է թոշնում և արագ  կորցնում իր սաղարթը»: Երբ նրանք մոտենում են  բարդուն, երրորդ հրեշտակն ասում է. «Բարդին նույնպես  հարմար չէ , քանի որ նրա ճյուղերը սովորաբար որպես խարազան են օգտագործում մեղավորներին պատժելիս»: Նույն կերպ մերժվում է  նաև ուռենին, քանի որ չորրորդ  հրեշտակի կարծիքով` գրեթե միշտ լացող ծառը չի կարող ուրախության խորհրդանիշ լինել: Վերջապես հրեշտակները մոտենում են  եղևնուն: Նրա մշտադալար ծածկույթը, վայելչակազմությունը, փշատերևի հաճելի բուրմունքը հիացնում են նրանց:
Այդպես եղևնին դառնում է Սուրբ Ծննդյան ծառը:

Եղևնին անմահության և հավերժ կյանքի, վերածննդի, անթառամության, առողջության, երկարակեցության, հավատարմության, ազնվության և համբերության  խորհրդանիշ է: Հնուց  մարդիկ հավատում էին, որ եղևնին  պաշտպանում է տունը չար ուժերից: Ձմեռային արևադարձի ժամանակ հին գերմանացիները առաստաղից հատուկ կախում էին եղևնու ճյուղերը, որպեսզի  մաքրեն իրենց տունը: Շուտով եղևնու ճյուղերին փոխարինեցին ամբողջական  ծառերը: Եղևնին արմատից  կախում էին առաստաղից, այն խորհրդանշում էր երկիրն լուսավորող արևը, իսկ ծառի արմատները` ամեն ինչի  հիմքը: Այսպիսով երկրայինը  դառնում է երկնայինի արտացոլումը: Գերմանացի ժողովուրդների մեջ եղել է հնագույն սովորություն` Ամանորին գնալ անտառ, որտեղ նախօրոք ընտրված եղևնին զարդարում էին մոմերով, գունավոր կտորներով, և ամանորյա ծեսը  կատարում էին դրա շուրջը:

Ժամանակի ընթացքում եղևնիները սկսեցին կտրել և բերել տուն, որոնք տեղադրվում էին սեղանի վրա: Ծառին ամրացնում էին մոմեր, խնձորներ, քաղցրավենիքներ:

Գերմանացիների մկրտությունից հետո այդ սովորույթներն ու ծեսերը  ստացան  քրիստոնեական իմաստ, և տներում տեղադրված տոնածառերը դարձան Սուրբ Ծննդյան տոնի Ճրագալույցի  պարտադիր ատրիբուտ:

Այժմ այդպիսի եղևնին կոչվում է Սուրբ Ծննդյան  տոնածառ: Սուրբ Ծննդյան  հանդիսություններում ներգրավված են  ոչ միայն մեծահասակները, այլև ավելի ու ավելի շատ երեխաներ:

Տոնածառը զարդարելու ավանդույթը, ինչը մենք անում ենք նաև այսօր, սկիզբ է դրել գերմանական հայտնի բարեփոխիչ Մարտին Լյութերը: Սուրբ Ծննդյան նախօրեին, տուն վերադառնալիս,  նա հիանում էր երկնքի գեղեցկությամբ: Աստղերը փայլոմ էին նույնիսկ ծառերի ձնառատ ճյուղերի միջից, ասես բոցկլտում էին սաղարթները: Տանը Մարտինը սեղանին է դնում եղևնին, զարդարում մոմերով, իսկ գագաթին` աստղ` ի հիշատակ  Բեթղեհեմյան աստղի: Մարտին Լյութերը գրել է. «Ինչպես հավերժական Աստվածն է  մարմնավորված փոքրիկ երեխայի կերպարում, այնպես էլ մշտադալար եղևնին մտնում է մեր տուն` ավետելու Քրիստոսի Ծննդի ուրախությունը»:

XVIII-XIX  դարերում տոնածառի զարդարման ավանդույթը տարածվեց ոչ միայն Գերմանիայում, այլև` Անգլիայում, Ավստրիայում, Չեխիայում, Հոլանդիայում, Դանիայում, իսկ Պետրոս I-ի օրոք`  նաև Ռուսաստանում: 1699 թվականին առաջին ռուսական   կայսրը ստորագրում է հրամանագիր, ըստ որի մտնում է  նոր տարեգրություն` Քրիստոսի Ծնունդը, իսկ  Նոր տարին պատվիրում է տոնել եվրոպացիների  նման` հունվարի 1-ին: Պետրոս I-ի հրամանագրով Մոսկվայի բոլոր բնակիչներին հանձնարարվել էր տոնել Նոր տարին. գիշերը խարույկ վառել, հրավառություն կազմակերպել, շնորհավորել միմյանց, զարդարել տները փշատերև ծառերով: Պետրոս  I-ի մահից հետո այլևս տներում ամանորյա եղևնիներ  չէին դնում: Միայն պանդոկների տերերն էին իրենց տները դրանցով զարդարում, բայց այս տոնածառերը մնում էին  պանդոկներում կլոր տարին, այստեղից էլ «եղևնիներ-փայտիկներ»`  «елки-палки արտահայտությունը:

Ամանորի տոնակատարությունները և Սուրբ Ծննդյան ծառեր դնելու սովորույթը վերածնվեցին Եկատերինա II-ի օրոք: Իսկ Սուրբ Ծննդյան ծառերի զարդարումը միայն XIX դարի կեսերին: Ենթադրվում է, որ Սանկտ Պետերբուրգում առաջին  տոնածառը դրվել էր այնտեղ  ապրող գերմանացիների կողմից: Այդ սովորույթը այնպես դուր եկավ պետերբուրգցիներին, որ նրանք նույնպես սկսեցին  տոնածառ դնել իրենց տներում: Այստեղից էլ այս ավանդույթը տարածվեց ամբողջ երկրով մեկ:

Անգլիայում, տոնածառ զարդարելու ավանդույթը իր հետ բերեց Վիկտորիա թագուհու ամուսին Ալբերտ Սաքսոնիա-Կորբուրգը 1841թվականին: Գրեթե 10 տարի  անց` ամբողջ Մեծ Բրիտանիան, արքայական ընտանիքի օրինակով, սկսեց զարդարել եղևնին և նրա շուրջը կազմակերպել ընտանեկան հանդիսություններ ու մանկական տոնակատարություններ:

Ամերիկայում տոնածառ դրվեց  նույն ժամանակում, ինչպես  Անգլիայում: Այս սովորույթը տարածվեց նաև գերմանացի արտագաղթողների միջոցով: Պերճաշուք ծառը` զարդարված մոմերով և նվերներով,  կայուն տպավորություն է թողնում գերմանացիների հարևանների վրա: Եվ արդեն բառացիորեն հաջորդ տարի բոլորն ուզում էին ունենալ իրենց տներում նույն ծառերից: Իսկ 1848թ.-ին Նյու-Յորքում հայտնվեց առաջին տոնածառ վաճառողը: Այդպես սկիզբ առավ Ամանորյա շուկան:
Թարգմանությունը` 1-ին կուրսի սովորող Մերի Հաջյանի
Աղբյուրը

 

 

 

Երեխաներ, որոնք միլիոններ են վաստակել IT բիզնեսում


Բանկում միլիոններով հաշիվներին և համընդհանուր ճանաչման նրանք հասել են առանց ծնողների հատուկ օգնության: Մինչ նրանց հասակակիցները երազում էին դառնալ ռոք-աստղեր կամ իրավաբաններ, նրանք ժամանակը անցկացնում էին համակարգիչների առաջ:
Մենք կազմեցինք
IT-տեխնոլոգիաների ոլորտում «ամենա-ամենաները» դարձած երեխաների և դեռահասների թոփ-հնգյակը:

Մարկ Ցուկերբերգ. ոգեշնչումը չի վաճառվում
Այժմ աշխարհում դժվար գտնվեն մարդիկ, ովքեր գոնե մեկ անգամ չեն լսել Ցուկերբերգի մասին։ Նրա անունը սերտորեն  կապում են 19 տարեկանում նրա հիմնադրած սոցիալական ցանցի` Facebook-ի հետ, որն ներառում է ավելի քան 1,3 մլրդ օգտատեր: Բայց բոլորը չգիտեն, որ նա դեռ վաղ հասակից տարված  էր ծրագրավորմամբ և արդեն այդ ժամանակից կարողանում էր ստանալ ոչ մանկական շահաբաժիններ:
Առաջին համակարգիչը 10 տարեկան տղային նվիրել էր նրա ատամնաբույժ հայրը և  բացատրել  Atari BASIC ծրագրավորման լեզվի հիմքերը։ Շուտով Մարկը սկսեց ստեղծել առաջին պարզունակ  համակարգչային խաղերը։ Իսկ ընդամենը երկու տարի անց նա հորինում է ծրագիր, որը բարելավում է  հորը պատկանող կլինիկայի գործունեությունը:
Կրտսեր դպրոցն ավարտելուց  անմիջապես հետո օժտված դեռահասը ընդունվում է հեղինակավոր գիշերօթիկ դպրոց, որպեսզի լրջորեն զբաղվի ծրագրավորմամբ։ Մարկի դիպլոմային աշխատանքը բառացիորեն «ռումբ էր», որովհետև նա ստեղծել էր այն ժամանակվա համար եզակի ծրագիր, որը կարողանում էր ճանաչել օգտատերերի երաժշտական հակումները և նրանց համար կազմել անհատական տեսաէջեր:
Microsft-ի «Գլուխների որսորդները»  այդ նորույթի համար առաջարկում էին 2 մլն դոլլար, նաև ի լրումն` թափուր աշխատատեղ  ընկերությունում։ Բայց համառ դպրոցականը հրաժարվում է և առաջինից և երկրորդից` հայտարարաելով, որ «ոգեշնչումը չի վաճառվում»:
Այժմ Մարկ Ցուկերբերգը ոչ միայն մոլորակի ամենահարուստ մարդկանցից է, այլև մեծ բարերար, ինչպես նաև օրինակելի ընտանիքի հայր. նա արդեն հինգ տարի է երջանիկ է Պրիսցիլա Չանի հետ, և միասին մեծացնում են երկու դուստրերին:

Նիկ Դ’Ալազիո. ժամանակը նոր արժույթ է
Այս բրիտանական հրաշամանուկ-ծրագրավորողի անունը մեկ ժամում դարձավ հայտնի ամբողջ աշխարհին, երբ 2011 թվականին հրապարակվեց iPhone-ի համար նախատեսված նրա ծրագիրը, որը կարողանում էր վերլուծել նորությունների էջերը` հեռախոսի էկրանին ցույց տալով դրանց կարճ համառոտագրությունը:
Ինքը մշակողը բացատրել է Summly-ի հանրաճանաչությունը այսպես.«Իմ սերունդը չի ընկալում նորությունները ավանդական տեսքով և գնահատում է իր ժամանակը»: Ծրագիրը, որը Նիկին դարձրել էր  միլիոնատեր, ստեղծել է 15 տարեկանում:
Նրա տարիքը բառացիորեն շշմեցրել էր  պոտենցիալ ներդրողներին։  Այսպես, ծրագրով հետաքրքրվող հոնկոնգյան մի  միլիարդատեր, սկզբում նույնիսկ չէր էլ կասկածում, որ բանակցություններ է վարում պատանու հետ։ Արդյունքում «ծույլ մարդկանց համար» ստեղծված ծրագիրը բերեց 30 մլն դոլարի եկամուտ, իսկ դպրոցականը ընդունվեց կորպորացիա` բջջային հավելվածների մշակողի լավ վարձատրվող պաշտոնով.
Այսօր Նիկ Դ’Ալոզիոն ոչ միայն առաջադիմող ծրագրավորող է, այլև` գործարար։ Սակայն հաջողություններից նրա մոտ գլխապտույտներ չեն առաջացել։ Նա շարունակում է ապրել ծնողների հետ, ընկերների հետ մասնակցում է երեկույթների, մի խոսքով, վարում է այնպիսի կյանք, ինչպես նրա հասակակիցները։ Բայց հենց այս համեստ պատանուն է պատկանում «ժամանակը  նոր արժույթ է» արտահայտությունը, որն արդեն դարձել է իր սերնդի կարգախոսը:

Շուբհամ Բեներջի. բարձր տեխնոլոգիաներ և  մի փոքր ստեղծարարություն
Կալիֆորնիայից երիտասարդ Շուբհամ Բեներջին   վառ օրինակ է այն բանի, որ  զարգացած   աշխարհում ամեն ինչ չէ, որ փողով է չափվում: 2014 թվականին 12-ամյա հնդիկ տղան IT տեխնոլոգիայի օգնությամբ գտավ, թե  ինչպես կարելի է կույր մարդկանց կյանքը  հարմարավետ դարձնել:
Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ յոթերորդ դասարանցին հետաքրքրվեց  Բրայլի այբուբենով` հատուկ մակերևույթապատկեր-կետ տառատեսակով, որը թույլ է տալիս կույր մարդկանց կարդալ: Թույլ տեսողությամբ մարդկանց  համար  գրքերը ավելի թանկ  արժեն,  իսկ տպիչը` առավել ևս։ Բացի այդ, նույնիսկ զարգացած երկրներում նման տեխնիկան այդքան էլ տարածված չէր, այնպես որ մեծ խնդիր էր կույր հաշմանդամի համար ստանալ անհրաժեշտ տպված տեքստ:
Շուբհամը մի քանի  շաբաթվա ընթացքում  խոհանոցում Լեգոյի հավաքածուի դետալներից ինքնուրույն  հավաքեց Բրայլի տառատեսակի համար տպիչ և ոչ թանկարժեք էլեկտրամասեր, այնուհետև գրեց նրա ծրագիրը։ Այդ տպիչը ստացավ Բրաիգո անվանումը։ Փորձնական  օրինակները արժեն մոտ 350 դոլար` ի տարբերություն կույրերի համար նախատեսված սովորական տպիչների, որոնց գինը  սկսվում է 2000 դոլարից: Բացի դրանից  այդպիսի տպիչր հեշտ է վերանորոգել`  ընդամենը փոխում ես  կոնստրուկտորի մասերը։
Շուբհամ  Բեներջին իր հայտնագործությունը  առևտրային գաղտնիք չդարձրեց ։ Ծրագրի նախնական ծածկագիրը նա հրապարակել էր համացանցի իր էջում:
Սակայն   այդ անսովոր  հայտնագործության հանդեպ ոչ ոք ոտնձգություն չկատարեց։ Տաղանդավոր տղան ստանում էր շատ մրցանակներ նանո տեխնոլոգիաների և IT ոլորտում, ինչպես նաև` ֆինանսավորում  խոշոր ներդրողից: Դա թույլ է տալիս նրան` հավաքելու արհեստավարժ թիմ, որպեսզի կարգավորվի թույլ տեսնողների համար տպիչի մատչելի և հարմար  արդյունաբերական թողարկումը:

Բրայան Վոնգ. բոլորն են սիրում վարձահատուցում
Օժտված տղան դեռևս միջին դպրոցում զբաղվում էր գրաֆիկական դիզայնով` արհեստավարժի մակարդակով։ Դպրոցը նա ավարտել է 14 տարեկանում և հեշտությամբ ընդունվել Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարանը։18 տարեկանում նա ստացել է բակալավրի աստիճան:
Դեռևս պատանի Բրայանը մշակել էր շատ հետաքրքիր ծրագրեր։ Օրինակ՝ Twitter-ի համար հավելված, որը թույլ էր տալիս պարզ ու հեշտորեն հետևել օգտատիրոջ ամենահետաքրքիր թեմաներին։ Բայց  նա իսկական հանրաճանաչություն և մեծ գումարներ ձեռք բերեց, երբ ուշադրություն դարձրեց, թե ինչպես են մարդիկ ուրախանում` վարձատրվելով  թեկուզ  փոքր ձեռքբերումների համար:
Թվում էր, թե գաղափարը մակերեսային է։ Օրինակ` վազում ես 10 կիլոմետր, արդյունքը գրանցում ես  հավելվածում  և գովազդատուից անվճար ստանում մեկ շիշ խմելու ջուր։ Կամ անցնում ես խաղի հաջորդ աստիճանը,  վաստակում ես նոր արտեֆակտ։ Բայց միայն Բրայանը կռահեց ստեղծել հարթակ, որը թույլ է տալիս հարյուրավոր տարբեր  հավելվածներում մտցնել պարգևների այդպիսի համակարգ:
Նոու-հաուն գնահատվել է ողջ աշխարհի գովազդատուների կողմից։  2010 թվականին երիտասարդ միլիոնատիրոջ կողմից ստեղծված ընկերության շրջանառությունը հսկայական  էր։ Յուրաքանչյուր ամիս այն  արձանագրում  և վերլուծում է «խթանող» գովազդի  մեկ միլիարդից ավել միավոր։ Իսկ օգտատերերի ընդգրկումը վերջնականապես խփում է երևակայությանը. ավելի քան 70 միլիոն մարդ բոլոր երկրներից և մայրացամաքներից։
Վոնգին ներգրավել են  ամենահեղինակավոր վարկանիշներում, օրինակ` Forbes-ի տվյալներով նա  մոլորակի ամենացայտուն երիտասարդ միլիոնատերերի ցուցակում է:

Սանտյագո Գոնսալես. հասնել աստղերին մի մատնեհարվածով
Այս 14 ամյա դեռահասը ԱՄՆ-ից,  չնայած երիտասարդ տարիքին, հաստատ գիտի, թե ինչ է ցեյտնոտը։ Չէ որ նա  ԱՄՆ-ի լավագույն ինժեներական քոլեջի ամենաերիտասարդ ուսանողն է։
Տղայի մոտ  տաղանդը հայտնվել էր շատ շուտ։ Մեկուկես տարեկանում նա արդեն գիտեր այբուբենը,  երկու տարեկանում լուծում էր մաթեմատիկական պարզ խնդիրներ, չորս տարեկանում  տիրապետում էր  բաժանմանը։ Երբ նրա դասընկերները դեռ վանկերով էին կարդում մանկական գրքեր,  նա արդեն պատմում էր նրանց ֆիզիկոս- տեսաբանների հետազոտությունների մասին, որի պատճառով էլ դպրոցում  նա դարձավ միջավայրից վտարված անձ։ Ամեն ինչ փոխվեց, երբ ծնողները իրենց որդուն ընդունել տվեցին ինժեներական քոլեջ:
Այժմ ամեն օր Սանտյագոն արթնանում է վաղ առավոտյան, որպեսզի հասցնի զբաղվել սիրած ծրագրավորմամբ, այնուհետև շտապի դպրոց: Դասերից հետո նա երկու ժամ անցկացնում է գրադարանում, հետո պատրաստվում է սեմինարին, հաճախում գենետիկայի և ֆլեշ-անիմացիայի խմբակներին:
Սանտյագոն արդեն ստեղծել է ԻՕՍ-ի համար պահանջող 15- ից ավելի ծրագրեր, որոնք բարձր են գնահատվում ինչպես մասնագետների,  այնպես էլ օգտատերերի  կողմից։ Ընդ որում նա դրանք գրել է OBJECTIVE-C ծրագրավորման լեզվով, որին տիրապետում էր ինը տարեկանից:
Ամենամեծ շահույթը Սանտյագոյին բերել էր երկու հավելված: Super Slide Puzzle-ը թույլ է տալիս հեշտությամբ փազլների բաժանել յուրաքանչյուր նկար, այնուհետև այն հավաքել ինքնուրույն կամ ընկերախմբով` կառավարելով ընթացքը ձայնի օգնությամբ: Իսկ Space-Solar System-ը հնարավորություն է տալիս դիտելու հեռավոր մոլորակների հետաքրքիր  պատկերներ: Ընդ որում, մկնիկի մատնեհարվածով  կարելի է ստանալ ձեզ հետաքրքրող տիեզերական օբեկտի մասին մի շարք լրացուցիչ տեղեկություններ:

Թարգմանությունը` 1-ին կուրսի սովորողների:
Խորհրդատու-ուսուցիչ` Կարինե Պետրոսյան
Աղբյուրը

Տեսնում ե՞ս, թե ինչ է ճշմարիտ գեղեցկությունը

20915244_112038926148719_1449347194066426769_n

Մի արևոտ օր գեղեցիկ տղան կագնած քաղաքի հրապարակում հպարտությամբ պարծենում էր շրջանի ամենագեղեցիկ սրտով: Նա շրջապատված էր ամբոխով, որը անկեղծորեն հիացած էր նրա սրտի անբասիրությամբ: Այն իսկապես կատարյալ էր. ո՛չ փոսվածքներ, ո՛չ քերծվածքներ: Եվ ամբոխի մեջ յուրաքանչյուրը համամիտ էր, որ դա ամենագեղեցիկ սիրտն է, որ երբևիցէ տեսել են: Տղան դրանով շատ հպարտ  էր և  երջանկությունից պարզապես փայլում  էր:
Անսպասելիորեն ամբոխի միջից առաջ եկավ մի ծերուկ և դիմեց տղային.
-Քո սիրտը գեղեցկությամբ անգամ չի էլ հասնի իմ սրտին:
Այդ ժամանակ ամբոխը  նայեց ծերուկի սրտին: Այն ճմռթված էր, ամբողջովին սպիներով, որոշ մասերում սրտի կտորները հանված էին, և դրանց փոխարեն ուրիշներն  էին դրված, որոնք ընդհանրապես չէին համապատասխանում,  սրտի որոշ ծայրեր պատառոտված էին: Բացի այդ,  ծերունու սրտի որոշ մասերում հստակորեն բացակայում էին կտորներ:  Ամբոխը զարմանքից աչքերը հառել էր ծերունուն. ինչպե՞ս կարող է նա ասել, որ իր սիրտն ավելի գեղեցիկ է:
Տղան նայեց ծերուկի սրտին և ծիծաղեց.
-Հնարավոր է` դու կատակում ես, ծերուկ: Համեմատիր քո սիրտը իմի հետ: Իմը կատարյալ է: Իսկ քո՞նը: Քոնը սպիերի  և արցունքների խառնուրդ է:
— Այո, — պատասխանեց ծերուկը, — քո սիրտը, թվում է` իդեալական է,  բայց ես երբեք չէի համաձայնի փոխանակել մեր սրտերը: Նայի՛ր: Իմ սրտի յուրաքանչյուր սպին  մարդ է, ում տվել եմ իմ սերը.  ես իմ սրտից մի պատառ պոկում  էի և տալիս այդ մարդուն: Եվ փոխարենը նա ինձ հաճախ տալիս էր իր սերը՝ իր սրտից մի կտոր,  որն էլ լցնում էր իմ սրտի դատարկ տարածությունը: Բայց քանի որ տարբեր սրտերի կտորները չեն համապատասխանում միմյանց, այդ իսկ պատճառով իմ սրտում կան պատառոտված եզրեր, որոնք ես պահպանում եմ, քանի որ դրանք հիշեցնում են ինձ սիրո մասին, որով մենք կիսվում էինք:
Երբեմն ես տալիս էի իմ սրտի կտորները, բայց այդ մարդիկ չէին վերադարձնում ինձ իրենցը, այդ պատճառով սրտիս վրա կարող եք տեսնել դատարկ անցքեր. երբ  քո սերը տալիս ես, միշտ չէ, որ փոխադարձության  երաշխիքներ են լինում: Թեև այդ անցքերը ցավ են պատճառում ինձ, բայց հիշեցնում են սիրո մասին, որով  կիսվել եմ, և ես հույս ունեմ, որ մի հրաշալի օր սրտի այդ կտորները ինձ մոտ կվերադառնան:
— Այժմ դու տեսնում ե՞ս, թե  ինչ է ճշմարիտ գեղեցկությունը:
Ամբոխը սառեց: Երիտասարդ տղան ցնցված լուռ կանգնել էր: Արցունքները հոսում էին նրա աչքերից: Նա մոտեցավ ծերունուն, հանեց իր սիրտը  և նրանից մի մաս պոկեց: Դողացող ձեռքերով իր սրտի կտորը մեկնեց ծերունուն: Ծերունին վերցրեց նվերը և դրեց իր սրտում: Հետո, ի պատասխան, իր ծեծված սրտից մի կտոր պոկեց և դրեց երիտասարդ տղայի սրտում գոյացած անցքում: Պատառը համապատասխանեց, բայց կատարյալ չէր, որոշ ծայրեր դուրս էին եկել, մի քանիսն էլ պատռված էին:
Երիտասարդ տղան նայեց իր սրտին, այն կատարյալ չէր, բայց ավելի գեղեցիկ էր, քան նախկինում էր:
Թարգմանությունը` Անուշ Աղաջանյանի
Աղբյուրը

 

Լավ տրամադրությունը պահպանելու 10 խորհուրդ

20915244_112038926148719_1449347194066426769_n
1.Որպեսզի միշտ ունենաք լավ տրամադրություն , սովորեք վերահսկել ձեզ: Անհիմն բաներից մի նեղացեք, աշխատեք չվիճել մտերիմների հետ, ներեք նրանց: Ներելով` դուք զերծ եք մնում զայրույթից և  վրեժխնդրության  զգացումից, որոնք առաջին հերթին ձեզ են  կործանում:

2.Փորձեք աշխարհին հումորով նայել: Անգամ եթե ձեզ վիրավորել են, կամ հայտնվել եք անհարմար իրավիճակում, միևնույն է` ժպտացեք և ասեք ինքներդ ձեզ. «Սա էլ կանցնի»:

3.Մի նստեք տանը` զայրանալով աշխարհի վրա: Կարող եք չկասկածել. փողոցում, ընկերների և ծանոթների շրջապատում վատ տրամադրություն չի լինում. ապացուցված է:

4.Ձեր կյանք մտցրեք նորություններ: Իմաստունները խորհուրդ են տալիս` ժամանակ առ ժամանակ փոխել հաստատուն սովորությունները, օրինակ՝ ձեռք բերել նոր հոբբի կամ փոխել հագուստի ոճը: Թարմացրեք զգեստապահարանը: Ոչինչ այնքան դրականորեն չի կարող ազդել տրամադրության վրա, ինչքան շրջապատի ուշադրությունը:

5.Սովորեք թուլանալ: Որևէ ձանձրալի աշխատանք կատարելիս  ինչ-որ հետաքրքիր բանի մասին մտածեք, օրինակ՝ ընկերների կամ սիրելի մարդու հետ սպասվող հանդիպման մասին: Նաև հիշեք մի այսպիսի հրաշքի մասին, ինչպիսին անուշաբույր լամպն է. եթերային յուղեր, որոնք դրական ազդեցություն ունեն տրամադրության և հոգեվիճակի  վրա. մանդարին, նարինջ, կիտրոն, թուրինջ, բերգամոտ:

6.Զբաղվեք լողով: Ջուրը մարմնին օգնում է հանգստանալ և թուլանալ, բարձրացնում է կորովությունն ու  տրամադրությունը: Բացի այդ լողի ժամանակ  դժբախտ դեպքերի և վնասվածքների հավանականությունը համեմատած սպորտի շատ ձևերի նվազագույն է:

7.Կանգ առեք և նայեք ձեր շուրջը. երբեմն մարդիկ հայտվում են ծուղակում միայն այն պատճառով, որ ժամանակ չեն գտնում մտածելու` արդյո՞ք ճիշտ Ճանապարհով են գործում:  Անհրաժեշտ է ժամանակին կարգի բերել մտքերը, նպատակները, հարաբերությունները այնպես, ինչպես պարբերաբար բնակարանում ենք մաքրություն անում:

8.Վերաբերվեք կյանքին ավելի պարզորեն: Կյանքում միշտ սխրագործության տեղ կա, սակայն միշտ չէ, որ դրանով հեռուն ես գնում: Փորձեք կենտրոնանալ այն բանի վրա, թե ինչ եք անում այդ պահին: Հաճախ հենց դա է խթանում հաջողությանը: Ուրախացեք նույնիսկ փոքր հաջողություններով և ձեռքբերումներով:

9.Պահպանեք հեռանկարի զգացողությունը: Կյանքում կան գործողություններ, և այն, ինչը այսօր ողբերգություն է թվում, հնարավոր է` վաղը ժպիտ բերի:  Իզուր չէ, որ ասում են. «առավոտը երեկոյից իմաստալի է»:

10.Եթե ցականում եք պառկել անկողնում և թախծել, ավելի լավ է չտրվեք դրան. սովորաբար այն քաշում է  դեպի հուսալքության ձագարափոսը: Շարժվեք, և  ձեր զգացմունքները կդառնան ավելի շարժունակ: Ֆիլմ դիտեք, զբաղվեք մաքրությամբ: Սա ամենաարդյունավետ միջոցն է սաղմնային վիճակում ընկճախտը կանխելու համար:

Թարգմանությունը  Քոլեջի սովորող` Անուշիկ Աղաջանյանի:

Աղբյուրը