Երկու վանական

Իմացեք` այն, ինչը մարդը հստակ տեսնում է  ուրիշների մեջ, ինքը  կրում է իր մեջ: Նրա դատողությունը ակտիվ արտացոլում է այն, ինչն  իր մեջ ճնշվել է կամ չի իրականացվել:

Երկու վանական անցնում էին վարարուն գետի ծանծաղուտով: Նրանցից ոչ հեռու կանգնած էր մի գեղեցիկ և երիտասարդ աղջիկ, ով նույնպես ցանկանում էր անցնել գետը, սակայն վախենում էր: Նա խնդրեց վանականներին օգնել իրեն: Նրանցից մեկը լուռ վերցրեց աղջկան իր ուսերին և անցկացրեց գետը: Մյուս վանականը կատաղում է, ոչինչ չի չասում,  բայց ներսից  եռում է.«Դա արգելված է, Սուրբ գիրքն արգելում է վանականին անգամ կպնել կնոջը, նա ոչ միայն դիպավ, այլև ուսերի վրա տարավ աղջկան»: Երբ նրանք գնում են  վանք,  արդեն երեկո էր:  Կատաղած վանականը շրջվում և ասում է  մյուսին.
-Տես, ես այս ամենի մասին անպայման պետք է պատմեմ,  պետք է նաև վանահորը  հաղորդեմ : Դա արգելված է, դու չպետք է դա անեիր:
Մյուս վանականը զարմացած հարցնում է.
-Ի՞նչ ես խոսում, ի՞նչն է արգելված:
-Դու մոռացե՞լ ես, որ  գեղեցիկ և երիտասարդ աղջկան տարար ուսերիդ:
Մյուս վանականը ծիծաղեց և պատասխանեց.
-Ես նրան մեկ րոպեում տարա մյուս ափ և անմիջապես  թողեցի  այնտեղ: Իսկ դու դեռ տանու՞մ ես նրան քո ուսերին:
Թարգմանությունը` 1-ին կուրսի սովորող Մարինա Հակոբյանի:
Աղբյուրը:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s